Sala carska

Po klęsce Napoleona w 1812 r., przekreślającej istnienie Księstwa Warszawskiego w rękach polskich, w 1813 r., pod wodzą holenderskiego generała Dandelsa, oblegana przez Rosjan twierdza kapituluje 1 grudnia 1813r.

4 grudnia 1830r. stała się główną bazą wojsk powstańczych. W 1831 r. załoga oblegana przez wojska rosyjskie kapituluje 9 października 1831 r. Pod panowaniem rosyjskim Modlin, w 1834r. przemianowano na Nowogieorgiewsk. Nazwa ta traktowana, jako urzędowa przetrwała do 1915r.

W oparciu o stare korony o narysie bastionowym, powstał obwód zewnętrzny twierdzy, składający się sześciu frontów. Budowę kompleksu koszarowego o długości 2250 m rozpoczęto w 1832 r., a zakończono w 1864 r. Cytadela i obwód zewnętrzny zostały otoczone murem zwanym Carnota. W 1873r. rząd carski podjął decyzję otoczenia twierdzy łańcuchem fortów, a ich realizację rozpoczęto 10 lat później.

W odległości 2-6 km od fortecy, zbudowano pierwszy pierścień ośmiu ceglano-ziemnych fortów, o łącznej długości 30 km. Kolejną modernizację przeprowadzono w latach 1912-1914.