Konfesjonał odwzorowany na konfesjonale Bł. Honorata Koźmińskiego. Oryginał wykonany został w 1867 r. przez stolarza Stanisława Wroczyńskiego w klasztorze OO. Kapucynów w Zakroczymiu. Po kasacji klasztoru w 1892 r. został przewieziony do Nowego Miasta. 

Gdy w zaborze rosyjskim zamykano wszystkie klasztory katolickie, pewien kapucyn ustawił w kościele zamykany konfesjonał i w nim zakładał tajne zgromadzenia zakonne. Do słynnego konfesjonału-szafy bł. o. Honorata Koźmińskiego, który go osobiście zaprojektował, przybywały tysiące osób. Wierni do sakramentu pokuty i pojednania przyjeżdżali z całej Polski. Czas nie był sprzyjający Kościołowi. Żandarmi carscy próbowali podsłuchiwać. Dlatego o. Honorat pomyślał o specjalnych sznureczkach wewnątrz drzwi do konfesjonału, dzięki którym spowiednik i penitent w trzydrzwiowej szafie mogli się zamknąć. 

To właśnie w tym wyjątkowym konfesjonale, najpierw w Zakroczymiu, a potem w Nowym Mieście nad Pilicą, bł. o. Honorat Koźmiński zakładał ukryte zgromadzenia zakonne. W sumie z 26, do dziś istnieje 17 zgromadzeń honorackich, które posługują w ok. 20 krajach.