Brama Poniatowskiego

W celu umożliwienia wydostania się poza obręb starej twierdzy kilkunastotysięcznej załogi z potężnych koszar, wybudowano dwie bramy, które zarazem miały charakter obronny. Jedną z nich jest wybudowana w 1837 r. brama, nazywana w okresie rosyjskim „Wrotami Michajłowskimi” a od roku 1918 bramą „Ks. Józefa Poniatowskiego”. Nadano jej klasycystyczny wystrój architektoniczny, a od strony południowej (strony koszar) jej architekturę wzbogacono kolumnami toskańskimi. Do bramy przez fosę wiódł drewniany most na ceglanych filarach, które rozebrano po II wojnie światowej w celu ułatwienia dojazdu samochodów do pobliskiej piekarni.